ตอนที่ 182 เจ้าคำนวณทุกอย่างเอาไว้ตั้งแต่ก่อนมาถึงแล้วสินะ
“ข้าเพียงชอบทำการค้าที่ทุกฝ่ายได้รับประโยชน์เท่านั้น”
ยูรันถอนหายใจ ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงราวกับตนเองเสียสละอย่างใหญ่หลวง
“และดูเหมือนว่าคนซึ่งเสียประโยชน์ที่สุดจะเป็นข้าเสียด้วย”
“ทั้งวิชา ผนึก ตุ๊กตา และหงส์ฟ้า ล้วนต้องให้ข้าเป็นคนสร้างทั้งหมด แต่ข้าเป็นคนใจกว้าง จึงไม่ถือสาเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้”
ผู้อาวุโสซูคิ้วกระตุก
“เจ้าพูดราวกับโอสถระดับเจ็ดของข้าไม่มีค่าเลยนะ”
“เรื่องนั้นช่างเถอะ”
ยูรันหรี่ตามองนางอย่างมีเลศนัย
“เพราะดูเหมือนว่าผู้อาวุโสจะได้รับผลประโยชน์อย่างอื่นเพิ่มเติมไปแล้วด้วยนี่”
ร่างของผู้อาวุโสซูแข็งค้าง ก่อนใบหน้าจะค่อย ๆ แดงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
นางรีบยกมือปิดใบหน้า
[เจ้าเด็กนี่...จมูกไวชะมัด!]
เซียวซินเยวี่ยมองอาจารย์ของตนสลับกับยูรันด้วยความสงสัย
“ผลประโยชน์อะไรหรือเจ้าคะ?”
“ไม่มีอะไร!”
ผู้อาวุโสซูรีบตอบเสียงดังผิดปกติ
ยูรันพยักหน้าช้า ๆ
“อืม ไม่มีอะไรก็ไม่มีอะไร”
ทว่ารอยยิ้มตรงมุมปากของเขากลับชัดเจนว่าไม่เชื่อแม้แต่น้อย
เซียวซินเยวี่ยยิ่งมองอาจารย์ของตนด้วยความสงสัยมากกว่าเดิม
“ท่านอาจารย์ เหตุใดหน้าท่านถึงแดงขนาดนั้น?”
“ข้าบอกว่าไม่มีอะไรก็คือไม่มีอะไร!”
หลานชิงอวี้เบิกตากว้าง ก่อนรีบยกมือปิดปากตัวเอง
สายตาของนางสลับไปมาระหว่างยูรันกับผู้อาวุโสซู
[หรือว่า...ผู้อาวุโสซูก็ด้วย?!]
ยูรันหันมาทางนางทันที
“ชิงอวี้ เลิกคิดซะ”
“ข้ายังไม่ได้พูดอะไรเลยนะเจ้าคะ!”
“สีหน้าเจ้าพูดออกมาหมดแล้ว”
ผู้อาวุโสซูยิ่งหน้าแดงกว่าเดิม
“พวกเจ้าสองคนกำลังเข้าใจเรื่องอะไรผิดอยู่หรือเปล่า?!”
หลานชิงอวี้รีบส่ายหน้า
“ไม่มีเจ้าค่ะ ข้าเข้าใจทุกอย่างดีแล้ว”
“นั่นแหละที่ทำให้ข้ากังวล!”
เซียวซินเยวี่ยมองทั้งสามคนด้วยสีหน้างุนงง
“สรุปแล้วมีเพียงข้าคนเดียวที่ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ?”
