ตอนเผยแพร่
อ่านนิยาย
ตอนที่ 253 อืม แบบนี้ค่อยใช้ได้หน่อย
ชายชราเงยหน้ามองภาพบนท้องฟ้าด้วยสีหน้าตกตะลึง
“หืม? เหตุใดจึงมีทัณฑ์สวรรค์?”
“ผู้ใดกำลังจะทะลวงขอบเขต?”
แต่เมื่อสัมผัสได้ว่าต้นกำเนิดของพลังทั้งสามสายมาจากภายในเตาหลอม ดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง ก่อนก้มมองสมบัติตรงหน้าอย่างรวดเร็ว
“เฮ้ย! อย่าบอกนะว่าเป็นพวกแก!”
“พวกแกบ้าไปแล้วหรือ?!”
“ข้ามทัณฑ์พร้อมกันถึงสามคน ไม่รู้หรืออย่างไรว่าทัณฑ์สวรรค์จะหลอมรวมจนกลายเป็นนิมิต!”
ชายชราเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของนิมิตชัดเจน ใบหน้าก็ซีดเผือดลงทันที
“ซวยแล้ว...”
“นั่นมันวิหคเพลิงเก้าเศียร!”
เขารีบประสานมุทรา พยายามเปิดเตาหลอมเพื่อโยนทั้งสามคนออกมา
“เปิด!”
วิ้งงงง!
เตาหลอมสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แต่ฝากลับไม่ขยับแม้แต่น้อย อักขระสายฟ้าสีทองจำนวนมากปรากฏขึ้นรอบตัวเตาและผนึกมันเอาไว้อย่างสมบูรณ์
“บ้าเอ๊ย! เหตุใดเตาหลอมจึงเปิดไม่ได้!”
ภายในเตาหลอม คนทั้งสามสวมเสื้อผ้ากลับเรียบร้อยแล้ว พลังปราณรอบกายของแต่ละคนกำลังเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ยูรันเงยหน้ามองนิมิตด้านนอกผ่านผนังเตาหลอม ก่อนดวงตาจะเป็นประกาย
“หืม? รอบนี้ถึงกับเกิดนิมิตเลยหรือ?”
“กำไรเห็น ๆ!”
เขาตะโกนออกไปด้านนอกด้วยน้ำเสียงร่าเริง
“เอาละตาแก่ มาดูกันว่าเตาหลอมของแกกับตัวแกเองจะทนทัณฑ์นิมิตได้หรือไม่!”
“ฮ่า ๆๆๆๆ!”
ชายชราไม่มีอารมณ์โต้เถียงอีกต่อไป เขาหันหลังและพยายามพุ่งหนีออกจากภูเขาไฟทันที
แต่เพียงขยับไปได้ไม่กี่ก้าว อักขระสีทองก็ปรากฏขึ้นรอบร่างกาย
เปรี๊ยะ!
สายฟ้าสีทองพันรอบแขนขา ก่อนดึงร่างของเขากลับมายังพื้นที่ข้ามทัณฑ์อย่างรุนแรง
แม้ชายชราจะไม่ใช่ผู้ข้ามทัณฑ์ แต่เขากลับยืนอยู่ภายในขอบเขตและใช้เตาหลอมกักขังเป้าหมายทั้งสามเอาไว้ วิถีสวรรค์จึงตัดสินว่าเขาเป็นผู้แทรกแซงการข้ามทัณฑ์
เมื่อถูกนิมิตล็อกเป้าหมายแล้ว ย่อมไม่มีทางหลบหนี!
วิหคเพลิงเก้าเศียรก้มมองลงมาจากท้องฟ้า ก่อนศีรษะหนึ่งจะอ้าปากออก
ฟู่วววววว!
เสาเพลิงสวรรค์สีแดงทองพุ่งลงมากระแทกร่างชายชราเป็นเป้าหมายแรก
“ไม่!”
ตู้มมมมมมม!
เปลวเพลิงระเบิดออกจนพื้นดินรอบด้านหลอมละลาย ชายชราถูกซัดกระเด็นไปพร้อมเสียงกรีดร้อง
ยูรันสัมผัสแรงสั่นสะเทือนจากภายในเตาหลอม ก่อนหัวเราะออกมาอย่างพึงพอใจ
“โอ้! คนข้างนอกโดนก่อนด้วย”
“ดีจัด ๆ!”
จากนั้นเขาก็หันกลับมาหาหญิงสาวทั้งสอง
“เดี๋ยวพอทัณฑ์ผ่าเข้ามา อาเจ๊รีบใช้พลังสร้างวิญญาณทารกให้สมบูรณ์”
เขาหันไปทางมู่เสวี่ยหนิง
“ส่วนเจ้าก็รีบควบแน่นแก่นทองคำ อย่าปล่อยให้พลังแตกกระจาย”
“หลังพวกท่านสร้างรากฐานของขอบเขตใหม่เสร็จแล้ว ข้าจะรับทัณฑ์ที่เหลือทั้งหมดเอง”
โม่ชิงเฟิงกับมู่เสวี่ยหนิงมองหน้ากัน ก่อนพยักหน้าพร้อมกัน
“เข้าใจแล้ว”
“เจ้าค่ะ!”
ยูรันเงยหน้ามองวิหคเพลิงเก้าเศียรอีกครั้ง ก่อนยกมุมปากขึ้น
“เอาละ เข้ามาเลย”
“คราวนี้อย่าทำให้ข้าผิดหวังอีกล่ะ”
ชายชราตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากหลุม ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลไหม้เกรียม
เมื่อเห็นวิหคเพลิงอีกแปดเศียรกำลังก้มมองลงมา เขาก็ตะโกนออกมาด้วยความคับแค้นสุดขีด
“ไอ้พวกสารเลวเอ๊ยยยยยยยยยยยยยย!”
วิหคเพลิงทั้งแปดเศียรอ้าปากพร้อมกัน
เปลวเพลิงสวรรค์กับสายฟ้าสีทองแปดสายหลอมรวมเป็นเสาแสงขนาดมหึมา ก่อนพุ่งลงมากลืนร่างชายชราทั้งร่าง
“ม่ายยยยยยยย!”
ตู้มมมมมมมมมมม!
ภูผาเพลิงครามสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พื้นดินยุบตัวลงเป็นหลุมขนาดใหญ่ เปลวเพลิงสีแดงทองพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
เมื่อแสงสว่างจางหาย ชายชราก็ไม่เหลือแม้แต่เศษเถ้าถ่าน
ทั้งร่างกาย วิญญาณ และกายทารกถูกทัณฑ์นิมิตเผาผลาญจนสูญสลายอย่างสมบูรณ์
ภายในเตาหลอม ยูรันนิ่งฟังอยู่ครู่หนึ่ง
“อ้าว เงียบไปแล้ว”
โม่ชิงเฟิงหลับตาควบแน่นวิญญาณทารก ก่อนตอบโดยไม่ลืมตา
“น่าจะตายแล้ว”
“กายทารกขั้นต้นแท้ ๆ ทนได้ไม่ถึงสองรอบ กระจอกจริง ๆ”
ทันใดนั้น เตาหลอมซึ่งสูญเสียเจ้าของก็สั่นไหวอย่างรุนแรง
วิหคเพลิงเก้าเศียรบนท้องฟ้าค่อย ๆ หันมามองมัน ดวงตาทั้งสิบแปดข้างเปล่งประกายสายฟ้าพร้อมกัน
ยูรันเงยหน้าขึ้น ก่อนรอยยิ้มจะเลือนหายไปเล็กน้อย
“อืม...”
“ดูเหมือนต่อไปจะถึงตาพวกเราแล้ว”
เปรี๊ยง! เปรี๊ยง! เปรี๊ยง! เปรี๊ยง!
สายฟ้าสีทองผสมเปลวเพลิงสวรรค์โปรยปรายลงมาจากปีกของวิหคเพลิงเก้าเศียร ก่อนกระแทกใส่เตาหลอมอย่างต่อเนื่อง
ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!
เตาหลอมระดับหลอมสุญญตาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง อักขระบนพื้นผิวสว่างวาบขึ้นเพื่อรับการโจมตีจากนิมิต
แต่เมื่อสูญเสียเจ้าของคอยส่งพลัง เตาหลอมก็ไม่อาจแสดงพลังได้อย่างสมบูรณ์
เปรี๊ยะ!
รอยแตกร้าวสายแรกปรากฏขึ้นบนผนังเตา
ภายในเตาหลอม สายฟ้ากับเปลวเพลิงบางส่วนทะลุผ่านรอยแตกเข้ามา ก่อนแยกออกเป็นสามสายและพุ่งเข้าหาคนทั้งสาม
“มาแล้ว!”
ยูรันตวาดเตือน
โม่ชิงเฟิงหลับตาลงและโคจรพลังทั้งหมดภายในร่างกาย เงาร่างทารกขนาดเล็กเริ่มก่อตัวขึ้นภายในตันเถียนของนาง
มู่เสวี่ยหนิงเองก็ควบแน่นพลังปราณทั้งหมดเข้าสู่จุดเดียว แก่นทองคำภายในร่างเริ่มก่อตัวขึ้นทีละชั้น
เปรี๊ยงงงงง!
สายฟ้าสองสายกระแทกเข้าสู่ร่างหญิงสาวทั้งสองพร้อมกัน ร่างกายของพวกนางสั่นสะท้าน แต่ยังคงกัดฟันดูดซับพลังจากทัณฑ์อย่างต่อเนื่อง
ส่วนสายฟ้าซึ่งพุ่งเข้าหายูรันกลับถูกเขาคว้าเอาไว้ด้วยมือเปล่า
หมับ!
“อืม รอบนี้พลังแรงขึ้นเยอะ”
เขากระชากสายฟ้าเข้ามา ก่อนดูดกลืนลงไปในร่างกายทั้งหมด
ครืนนนนนน!
วิหคเพลิงเก้าเศียรส่งเสียงคำราม ศีรษะทั้งเก้าอ้าปากขึ้นพร้อมกัน จากนั้นสายฟ้ากับเพลิงสวรรค์เก้าสายก็พุ่งลงมากระแทกใส่เตาหลอมอีกระลอก
เปรี๊ยง! เปรี๊ยง! เปรี๊ยง!
รอยแตกร้าวกระจายไปทั่วตัวเตาอย่างรวดเร็ว
ยูรันรีบหันไปถามหญิงสาวทั้งสอง
“เสร็จหรือยัง?”
โม่ชิงเฟิงกัดฟันตอบ
“วิญญาณทารกใกล้สมบูรณ์แล้ว!”
มู่เสวี่ยหนิงเองก็มีเหงื่อไหลทั่วใบหน้า
“แก่นทองคำเหลือเพียงขั้นตอนสุดท้ายเจ้าค่ะ!”
“ดี เช่นนั้นทัณฑ์ที่เหลือเป็นของข้า”
ยูรันก้าวออกไปยืนด้านหน้าของทั้งสอง ก่อนกางแขนรับสายฟ้าทั้งหมดซึ่งทะลุเข้ามาภายใน
เปรี๊ยงงงงงงงงง!
แสงสีแดงทองกลืนร่างของเขาจนมิด แต่เพลิงดาราสวรรค์ภายในร่างกลับลุกโชนและดูดกลืนพลังจากนิมิตเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง
นอกเตาหลอม วิหคเพลิงทั้งเก้าเศียรกระพือปีกพร้อมกัน
ฝนสายฟ้าหลายร้อยสายพลันตกลงมาในคราวเดียว
ตู้มมมมมมมมมม!
เตาหลอมระดับหลอมสุญญตาไม่อาจทนรับได้อีกต่อไป
รอยแตกร้าวทั้งหมดระเบิดออกพร้อมกัน ก่อนตัวเตาจะแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ
ปังงงงงงงงง!
ร่างของคนทั้งสามถูกปลดปล่อยออกมาท่ามกลางเปลวเพลิงและเศษสมบัติที่ปลิวกระจาย
ยูรันเงยหน้ามองวิหคเพลิงเก้าเศียรซึ่งยังคงลอยอยู่บนท้องฟ้า ก่อนยกมือขึ้นกวักเรียก
“เตาหลอมแตกแล้ว”
“ต่อไปมาหาข้าได้เลย”
วิหคเพลิงเก้าเศียรส่งเสียงคำรามกึกก้อง ดวงตาทั้งสิบแปดข้างจับจ้องลงมายังยูรันพร้อมกัน
ครืนนนนนน!
ศีรษะแรกอ้าปาก ก่อนสายฟ้าสีทองจะผ่าลงมา
เปรี๊ยงงงงง!
ยูรันยืนรับโดยไม่หลบ สายฟ้ากระแทกลงบนร่างจนพื้นดินใต้เท้าแตกร้าวเป็นวงกว้าง
พลังทัณฑ์ไหลผ่านผิวหนังเข้าสู่ร่างกาย ก่อนถูกดูดกลืนไปอย่างรวดเร็ว
ศีรษะที่สองกับสามโจมตีตามมา
เปรี๊ยง! เปรี๊ยง!
เปลวเพลิงสวรรค์ผสมสายฟ้าสีทองระเบิดออกจนกลืนร่างของยูรันหายไปทั้งหมด
โม่ชิงเฟิงกับมู่เสวี่ยหนิงยังคงนั่งควบแน่นพลังอยู่ด้านหลัง ไม่มีผู้ใดกล้าหยุดกลางคัน
ท่ามกลางทะเลเพลิง เสียงของยูรันยังคงดังออกมาตามปกติ
“อืม รอบนี้แรงกว่าคราวก่อนเยอะ”
“ค่อยสมกับเป็นนิมิตหน่อย”
วิหคเพลิงเก้าเศียรราวกับเข้าใจคำยั่วยุ ศีรษะที่เหลือจึงอ้าปากขึ้นพร้อมกัน
เปรี๊ยง! เปรี๊ยง! เปรี๊ยง! เปรี๊ยง!
สายฟ้ากับเปลวเพลิงสวรรค์กระหน่ำลงมาไม่หยุด แต่ยูรันยังคงยืนอยู่ที่เดิมและรับทุกสายด้วยร่างกายโดยตรง
เสื้อผ้าของเขาถูกเผาไหม้ไปหลายส่วน ผิวหนังปรากฏรอยไหม้ขึ้นชั่วครู่ ก่อนสมานกลับด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ผ่านไปไม่นาน พลังสองสายพลันระเบิดออกมาจากด้านหลัง
โม่ชิงเฟิงลืมตาขึ้น วิญญาณทารกภายในตันเถียนของนางก่อตัวอย่างสมบูรณ์
ขอบเขตวิญญาณทารกขั้นต้น!
มู่เสวี่ยหนิงเองก็ควบแน่นแก่นทองคำสำเร็จ แสงสีเขียวมรกตส่องสว่างออกมาจากร่างกาย
ขอบเขตแก่นทองคำขั้นต้น!
ยูรันสัมผัสได้ว่าทั้งสองคนทะลวงสำเร็จแล้วจึงกล่าวขึ้น
"เสร็จแล้วก็ถอยออกไป”
หญิงสาวทั้งสองรีบออกจากบริเวณทัณฑ์ทันที
วิหคเพลิงเก้าเศียรบนท้องฟ้ากระพือปีกอย่างรุนแรง เมฆทัณฑ์สีแดงเลือดทั้งหมดถูกดูดเข้าไปในร่างของมัน
สายฟ้าสีทองนับพันสายไหลเวียนไปตามปีกและมงกุฎทั้งเก้า ก่อนร่างขนาดมหึมาจะพุ่งลงมาจากท้องฟ้า
ครืนนนนนน!
มันไม่ได้ปล่อยการโจมตีออกมาอีก
แต่มันกำลังใช้ร่างของนิมิตทั้งร่างพุ่งชนยูรัน!
โม่ชิงเฟิงสีหน้าเปลี่ยนไป
“น้องชาย หลบเร็ว!”
ยูรันกลับยืนอยู่ที่เดิม ก่อนแหงนหน้าขึ้นและกางแขนออก
“หลบทำไม?”
“ข้าบอกแล้วว่าจะรับที่เหลือทั้งหมดเอง”
วินาทีต่อมา วิหคเพลิงเก้าเศียรก็กระแทกลงบนร่างของเขาเต็มกำลัง
ตู้มมมมมมมมมมมมมม!
ภูผาเพลิงครามสั่นสะเทือนราวกับกำลังจะพังทลาย แสงสีแดงทองพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ขณะที่พื้นดินยุบตัวกลายเป็นหลุมขนาดใหญ่
สายฟ้ากับเปลวเพลิงสวรรค์ระเบิดออกไปหลายสิบลี้ ทุกสิ่งภายในบริเวณถูกเผาจนกลายเป็นสีดำ
โม่ชิงเฟิงรีบกางม่านพลังปกป้องมู่เสวี่ยหนิงเอาไว้
“น้องชาย!”
ภายในใจกลางแรงระเบิด ยูรันยังคงยืนอยู่
วิหคเพลิงเก้าเศียรโอบล้อมร่างของเขาและพยายามเผาผลาญทุกสิ่ง แต่พลังของมันกลับถูกดูดเข้าสู่ร่างกายยูรันอย่างต่อเนื่อง
ศีรษะที่หนึ่งแตกสลาย
ตามมาด้วยศีรษะที่สอง สาม และสี่
ไม่นาน ร่างของวิหคทั้งตัวก็สลายกลายเป็นสายฟ้ากับเปลวเพลิงบริสุทธิ์ ก่อนถูกยูรันดูดกลืนจนไม่เหลือแม้แต่น้อย
เมฆทัณฑ์บนท้องฟ้าค่อย ๆ จางหายไป
ยูรันบรรลุ ก่อแก่นเอกภพขั้นต้น เรียบร้อย
ยูรันยืนอยู่กลางหลุมในสภาพเสื้อผ้าขาดวิ่น ควันสีขาวลอยออกจากร่างกายเล็กน้อย
เขาปัดเถ้าถ่านบนไหล่ออก ก่อนพึมพำอย่างพึงพอใจ
“อืม แบบนี้ค่อยใช้ได้หน่อย”