ตอนที่ 125 กายเทพดาราสวรรค์ - ทารกสวรรค์แรกกำเนิด

ลู่ชิงถานค่อย ๆ คลายอ้อมแขน ก่อนยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาบนใบหน้า

“แล้วที่ผ่านมาเคยมีผู้ใดผ่านพิธีกรรมนี้ไปได้บ้างหรือไม่เจ้าคะ?”

นางมองยูรันด้วยความกังวล

“ข้ากลัวว่าท่านพี่จะทนรับเปลวเพลิงนั้นไม่ไหว...”

ยูรันนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง

“มีนะ”

“น่าจะหนึ่งคนนะ อย่างน้อยข้าก็มั่นใจว่ามีอยู่หนึ่งคน”

ไป๋หลิงกับหนานอวี้ถามขึ้นพร้อมกันทันที

“ใคร?”

“เจ้ารู้จักคนผู้นั้นหรือไม่?”

ยูรันไม่ได้ตอบออกมาเป็นคำพูด

เขาเพียงยกมือขึ้น ก่อนชี้นิ้วเข้าหาตัวเองอย่างเงียบ ๆ

ดวงตาของทุกคนภายในห้องเบิกกว้างพร้อมกัน

แม้แต่ลู่ชิงถานซึ่งยังกอดแขนเขาอยู่ก็พลันนิ่งค้าง

ความเงียบปกคลุมไปทั่วทั้งห้อง เมื่อทุกคนเข้าใจพร้อมกันว่าคนเพียงผู้เดียวซึ่งยูรันกล่าวถึงก็คือตัวเขาเอง

ลู่ชิงถานเงยหน้า

มองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ

ลู่ชิงถานหันไปมองมารดาของตน ก่อนเหลือบมองไป๋จิ้งเหวินซึ่งยืนอยู่อีกด้าน

ทั้งสามสบตากันอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงสูดหายใจเข้าลึกพร้อมกัน

ลู่ชิงถานกระชับมือซึ่งจับแขนยูรันเอาไว้ ก่อนฝืนยิ้มออกมา

“ต่อให้ไม่พร้อม ตอนนี้ก็คงต้องพร้อมแล้วละเจ้าค่ะ”

ลู่เหยียนหนิงกับไป๋จิ้งเหวินพยักหน้า แม้ภายในใจยังคงหลงเหลือความหวาดกลัวจากเปลวเพลิงเมื่อครู่ แต่ไม่มีผู้ใดคิดถอยกลับอีกแล้ว

“เริ่มเถอะ ยูรัน”

“พวกเราพร้อมแล้ว”

“ผู้ที่เคยผ่านพิธีกรรมนี้มาก่อน...คือท่านพี่หรือเจ้าคะ?”

“ใช่แล้ว”

ยูรันพยักหน้า

“ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ เอาละ อย่าเสียเวลาไปมากกว่านี้เลย พวกเรามาเริ่มกันเถอะ”

เขาไม่เปิดโอกาสให้ผู้ใดซักถามต่อ เพียงยกมือขึ้นดีดนิ้ว

เป๊าะ!

พลังไร้รูปร่างห่อหุ้มหนานอวี้ ไป๋หลิง และองครักษ์จาง ก่อนเคลื่อนย้ายทั้งสามออกไปอยู่นอกม่านพิธีกรรมในทันที

“เดี๋ยวก่อน ศิษย์น้อง!”

เสียงของหนานอวี้ถูกม่านพลังตัดขาด ก่อนที่นางจะทันได้โวยวายจบประโยค

ภายในม่านจึงเหลือเพียงยูรัน ลู่ชิงถาน ลู่เหยียนหนิง และไป๋จิ้งเหวิน

ยูรันดึงมารดาทั้งสองเข้ามาอยู่ใกล้ ก่อนกางพลังของตนโอบล้อมทั้งสามเอาไว้อย่างอ่อนโยน

“พิธีกรรมนี้จะใช้เวลาไม่นาน”

“สำหรับพวกท่าน ทุกอย่างจะจบลงภายในพริบตาเดียว”

เขาหันกลับไปมองต้นไม้แห่งดวงดาวซึ่งตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางห้วงอวกาศ

“แต่สำหรับข้า เวลาจะผ่านไปทั้งหมดเก้าวันเก้าคืน”

ยูรันกระชับพลังซึ่งปกคลุมทั้งสามคนให้มั่นคงขึ้น

“พวกท่านจะไม่รับรู้ถึงความเจ็บปวดใด ๆ สิ่งเดียวที่สัมผัสได้จะมีเพียงความอบอุ่นจากเปลวเพลิงเท่านั้น”

จากนั้นเขาจึงถามด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง

“พร้อมหรือยัง?”

จริงครับ ผมพลาดเอง ม่านพิธีกรรมต้องโปร่งใส คนด้านนอกจึงเห็นทุกอย่าง เพียงเข้าไปขัดขวางไม่ได้ แก้ช่วงปฏิกิริยาเป็นแบบนี้:

ยูรันพยักหน้า ก่อนยกมือขึ้นดีดนิ้ว

เป๊าะ!

“พิธีกรรม เริ่มต้น”

ไป๋หลิง หนานอวี้ และองครักษ์จางซึ่งอยู่ด้านนอกม่านยังคงมองเห็นเหตุการณ์ภายในอย่างชัดเจน พวกเขาเพียงไม่สามารถก้าวผ่านม่านพลังเข้าไปได้เท่านั้น

ทันใดนั้น รากของอิกดราซิลก็พุ่งออกมาจากห้วงอวกาศ

ฉึก!

รากไม้เส้นแรกแทงทะลุหน้าอกของยูรัน เลือดสีแดงสดกระเซ็นออกมาต่อหน้าทุกคน

“ยูรัน!”

“ท่านพี่!”

เสียงกรีดร้องดังขึ้นพร้อมกันทั้งภายในและภายนอกม่าน

ไป๋หลิงเบิกตากว้าง ก่อนพุ่งเข้าไปทุบม่านพลังอย่างแรง

“ศิษย์น้อง! นี่มันอะไรกัน?!”

หนานอวี้เองก็รีบเข้าไปช่วยโจมตีม่าน

“เจ้าไม่ได้บอกว่ารากไม้จะรัดร่างเอาไว้หรือ?! เหตุใดมันถึงแทงทะลุร่างเจ้า!”

แต่ไม่มีเสียงใดผ่านเข้าไปถึงด้านใน

ฉัวะ! ฉัวะ!

รากไม้อีกสองเส้นแทงทะลุหัวไหล่ทั้งสองข้าง ตามมาด้วยแขนและฝ่ามือ เลือดไหลอาบไปทั่วร่างของยูรัน

ลู่ชิงถานกับมารดาทั้งสองพยายามเข้าไปหาเขา แต่พลังของพิธีกรรมกลับกั้นพวกนางเอาไว้

ด้านนอกม่าน ไป๋หลิงกับหนานอวี้ยังคงทุบม่านพลังไม่หยุด ขณะที่องครักษ์จางยืนหน้าซีด ร่างกายสั่นเทาจนแทบทรงตัวไม่อยู่

ฉึก! ฉึก!

รากไม้แทงทะลุขาทั้งสองข้าง ก่อนรากอีกคู่จะทะลวงผ่านฝ่าเท้าขึ้นมา

“หยุดนะ!”

หนานอวี้กรีดร้องจนเสียงแหบพร่า ทว่าพิธีกรรมยังคงดำเนินต่อไป

รากไม้เส้นสุดท้ายเลื้อยวนรอบลำคอของยูรัน ก่อนแทงทะลุจากด้านหลังออกมาด้านหน้า

ฉึก!

ทุกคนทั้งภายในและภายนอกม่านต่างนิ่งค้าง

จากนั้นเสียงกรีดร้องก็ดังขึ้นพร้อมกันอีกครั้ง

รากไม้ทุกเส้นออกแรงดึง ร่างซึ่งเต็มไปด้วยเลือดของยูรันถูกยกสูงขึ้น ก่อนพลิกกลับหัวและแขวนอยู่ใต้กิ่งของอิกดราซิล

ไม่มีผู้ใดถูกกันออกจากภาพตรงหน้า

ทุกคนต้องมองเห็นอย่างชัดเจนว่า รากไม้ไม่ได้เพียงพันธนาการยูรัน แต่มันแทงทะลุร่างกายทุกส่วนแล้วใช้บาดแผลเหล่านั้นตรึงเขาเอาไว้กับต้นไม้โดยตรง

ภายในพิธีกรรม เวลาค่อย ๆ ไหลผ่านไปโดยไม่หยุดยั้ง

ยูรันไม่สนใจสิ่งที่เกิดขึ้นภายนอก จิตสำนึกทั้งหมดของเขาจดจ่ออยู่กับต้นไม้แห่งดวงดาวตรงหน้า

“สิ่งที่ข้าร้องขอ...”

เสียงของเขาดังก้องไปทั่วห้วงอวกาศ

“คือโลหิตดั้งเดิมแห่งกายเทพดาราสวรรค์”

อิกดราซิลไม่ได้ตอบรับด้วยถ้อยคำ มีเพียงเปลวเพลิงใต้รากซึ่งลุกโชนขึ้นกว่าเดิม พร้อมกับแสงจากหมู่ดาวนับไม่ถ้วนซึ่งเริ่มไหลมารวมตัวอยู่เหนือร่างของยูรัน

เวลาภายในพิธีกรรมผ่านพ้นไปอย่างเชื่องช้า

กระทั่งเก้าวันเก้าคืนกำลังจะสิ้นสุดลง ยูรันก็เริ่มดึงโลหิตดั้งเดิมออกมาหลอมรวมก่อนถึงกำหนดเล็กน้อย

รากและกิ่งก้านของอิกดราซิลสั่นไหวอยู่ครู่หนึ่ง

ต้นไม้แห่งดวงดาวรับรู้ถึงความตั้งใจของเขา แต่ไม่ได้ขัดขวาง

พิธีกรรมอนุญาต

โลหิตดั้งเดิมซึ่งอัดแน่นไปด้วยพลังแห่งดวงดาวหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของยูรัน ก่อนหลอมรวมเข้ากับดวงวิญญาณอย่างช้า ๆ

จากดวงวิญญาณ พลังของมันแผ่ขยายเข้าสู่เส้นทางดารา และเชื่อมต่อกับเปลแห่งดวงดาวซึ่งสถิตอยู่ภายใน

ทั้งสามสิ่งเริ่มสั่นพ้อง

ดวงวิญญาณ เส้นทางดารา และเปลแห่งดวงดาวค่อย ๆ หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับโลหิตดั้งเดิม

ครืน!

ดวงดาวทุกดวงภายในเส้นทางดาราส่องสว่างขึ้นพร้อมกัน พลังมหาศาลไหลผ่านทุกส่วนของร่าง ก่อนปรับเปลี่ยนเลือด เนื้อ กระดูก และแก่นแท้แห่งการดำรงอยู่ของยูรันอย่างสมบูรณ์

กายเทพดาราสวรรค์ถือกำเนิดขึ้นอีกครั้ง

ขณะเดียวกัน ณ ส่วนลึกที่สุดของเส้นทางดารา มีสถานที่แห่งหนึ่งกำลังโอบอุ้มพลังงานอันอบอุ่นเอาไว้

มันให้ความรู้สึกราวกับครรภ์ของมารดา

ท่ามกลางแสงจากหมู่ดาว ตัวอ่อนขนาดเล็กค่อย ๆ ก่อกำเนิดขึ้น ก่อนดูดซับพลังจากเส้นทางดาราและเติบโตทีละน้อย

จากตัวอ่อนกลายเป็นรูปร่างของเด็กทารก

แขนขา ใบหน้า และดวงวิญญาณค่อย ๆ ก่อรูปขึ้นอย่างสมบูรณ์ ภายใต้การหล่อเลี้ยงจากแสงดาวนับไม่ถ้วน

ในที่สุด ครรภ์แห่งดวงดาวก็เปิดออก

ทารกตัวน้อยถือกำเนิดออกมาท่ามกลางหมู่ดาว ก่อนลอยเข้าสู่อ้อมกอดของเส้นทางดาราอย่างสงบนิ่ง

ยูรันควบคุมพลังทั้งหมดด้วยความระมัดระวัง ค่อย ๆ หล่อเลี้ยงทารกดาราสวรรค์ด้วยต้นกำเนิดของตนเอง จนกระทั่งนิ้วมือเล็ก ๆ เริ่มขยับ

จากนั้นเปลือกตาซึ่งปิดสนิทก็ค่อย ๆ เปิดขึ้น

ดวงตาคู่น้อยสะท้อนประกายของดวงดาวทั้งจักรวาล

[สำเร็จแล้ว...]

[กายเทพดาราสวรรค์ - ทารกสวรรค์แรกกำเนิด]

หลังจากกายเทพดาราสวรรค์และทารกสวรรค์แรกกำเนิดถือกำเนิดอย่างสมบูรณ์ ยูรันก็ไม่ได้หยุดพิธีกรรมลงทันที

เขาแยกจิตสำนึกส่วนหนึ่งเข้าสู่ต้นกำเนิดของตนเอง ก่อนค้นหาเตาหลอมดาราสวรรค์ซึ่งหลับใหลอยู่ภายในดวงวิญญาณ

“คัดลอกต้นกำเนิด”

แสงจากเตาหลอมสั่นไหว ก่อนต้นกำเนิดบางส่วนจะถูกคัดลอกออกมาโดยไม่สร้างความเสียหายแก่ของเดิม

พลังสองกลุ่มค่อย ๆ แยกออกจากกัน

พลังกลุ่มแรกเปล่งประกายร้อนแรงดุจดวงตะวัน ขณะที่อีกกลุ่มเย็นเยียบและสงบนิ่งราวกับแสงจันทรา

จากนั้นยูรันจึงหันไปยังต้นกำเนิดของเนตรดาราสวรรค์

แม้ดวงตาของเขาจะสูญเสียการมองเห็น แต่ต้นกำเนิดของเนตรยังคงสถิตอยู่ภายในดวงวิญญาณอย่างสมบูรณ์

“คัดลอก”

ต้นกำเนิดของเนตรดาราสวรรค์สั่นสะเทือน ก่อนแสงสีขาวบริสุทธิ์กลุ่มหนึ่งจะแยกออกมาและลอยอยู่ข้างต้นกำเนิดของเตาหลอมทั้งสอง

เมื่อวัตถุดิบทั้งหมดพร้อมแล้ว

“ข้าร้องขออำนาจแห่งการสรรสร้าง”

ห้วงอวกาศพลันเงียบสงัด

กิ่งก้านของอิกดราซิลสั่นไหว แสงจากดวงดาวนับไม่ถ้วนไหลผ่านลำต้นลงสู่ราก ก่อนเปลวเพลิงแห่งภูมิปัญญาจะเปลี่ยนแปลงอย่างช้า ๆ

จากเปลวไฟซึ่งมีหน้าที่แผดเผาและชำระล้าง มันค่อย ๆ แปรสภาพเป็นเปลวเพลิงแห่งการสรรสร้าง

ครืน!

แสงสว่างแผ่ขยายไปทั่วทั้งเส้นทางดารา

อิกดราซิลตอบรับคำร้องขอของยูรัน

พิธีกรรมแห่งการสรรสร้างได้รับอนุญาตแล้ว

เมื่ออิกดราซิลอนุญาต ยูรันก็เริ่มลงมือทันที

เปลวเพลิงสีขาวทองแยกออกเป็นสามสาย ก่อนเข้าห่อหุ้มต้นกำเนิดของเตาหลอมทั้งสองกับต้นกำเนิดของเนตรดาราสวรรค์

ยูรันตัดแขนข้างหนึ่งของตนเองออกโดยไม่ลังเล

ฉัวะ!

ทันทีที่แขนหลุดออกจากร่าง ผนึกร้อยชีวิตก็ทำงาน บาดแผลตรงหัวไหล่สมานตัวอย่างรวดเร็ว ก่อนแขนข้างใหม่จะงอกกลับคืนมาในพริบตา